Kishat lokale Rajoni juglindor
Strumicë
Pastor i Kishës Ungjillore – Strumicë është Toni Barbutov, i cili e drejton kishën së bashku me bashkëshorten e tij, Desën, të dy teologë të diplomuar, që studimet i përfunduan në Fakultetin Ungjillor-Teologjik në Osijek të Kroacisë. Toni dhe Desa janë të martuar që nga viti 1984. Ata kanë dy djem dhe një vajzë. Përveç kishës në Strumicë, Toni është pastor edhe i kishës në Monospitovë, ndërsa njëkohësisht shërben edhe mes personave me aftësi të kufizuara që nga viti 1996.
Strumica është qyteti ku nis protestantizmi në Maqedoni. Gjithçka fillon në shekullin XIX përmes shpërndarësve të librave të Shoqatës Biblike Britanike e të Huaj dhe misionit të Bordit Amerikan të të Dërguarve në Misione Jashtë Vendit, të Kishës Ungjillore, përmes së cilës krijohet një kishë dhe një grup besimtarësh në Strumicë. Deri në dekadën e fundit të shekullit, rrethina e Strumicës mbetet zona me përqendrimin më të madh të kishave protestante. Në historinë më të re, Kisha Ungjillore në Strumicë e nis veprimtarinë e vet zyrtare në vitin 1998. Para kësaj ekziston vetëm një grup i vogël besimtarësh dhe një klub biblik.
Strumica si komunë ka rreth 50.000 banorë dhe është e pasur me monumente e objekte historike, përkujtimore dhe fetare. Megjithatë, vështrimi më karakteristik janë “Kullat e Carit”, që janë dëshmi e kohërave të trazuara të mesjetës. Kullat e Carit përfaqësojnë muret e trasha dhe fortesat mbi qytet. Kjo fortesë ndodhet në anën jugore të qytetit, në platonë e sheshtë në majë të kodrës, e cila ngrihet mjaft pjerrët mbi qytet. Kjo platò ndodhet në lartësi mbidetare prej 445 metrash dhe prej andej është e mundur pamja dhe kontrolli mbi tërë fushëgropën e Strumicës. Platoja mund të mbrohej më lehtë edhe po të mos ishte e fortifikuar, sepse është e rrethuar nga të gjitha anët me pjerrësi. Një pozicion i tillë i fortesës i mundëson asaj të kontrollojë njëkohësisht tri hyrjet e qytetit.
Periferia e qytetit shtrihej në rrëzën veriore të kodrës, në terrasën e lartë ku sot shtrihet pjesa më e vjetër e Strumicës. Edhe ajo ishte e rrethuar me mure, ndërsa jashtë kësaj hapësire shtrihej nekropoli. Në këtë pjesë u zbuluan varre nga koha helenistike (shekulli III p.e.s.) dhe nga periudha romake (shekulli III e.s.).
Kalaja kishte një bazë specifike drejtkëndëshe, të madhe 21,60 × 8 metra. Në tërë hapësirën e fortesës gjenden themele shtëpish banimi dhe ndërtesash më të mëdha me karakter tjetër. Sipërfaqja e kalasë është 3.654 m².
